Unnustinn

Einu sinni var piltur og stlka b einum; au voru lofu og unnust mjg. Um veturinn tti hann a fara til sjrra, og ttu au tal me sr , ur en hann fr. Ht hann unnustu sinni, a hann skyldi skrifa henni vel og rkilega. Hann fr san burt, og lei svo fram undir jl.

En um jlin fr stlkuna oft a dreyma unnusta sinn, og kva svo mjg a v, a hn gat varla sofi nokkra rlega stund. Var hann a segja henni fr msu bi um sjlfa hana og ara.

ar bnum var kerling ein heldur fr; fr stlkan til hennar, og sagi henni fr draumum snum, og a hn mtti eigi sofa me neinni vr.

Kerling lt ltt yfir, en sagi vi stlkuna: Fara skaltu a sofa kvld; en g skal ba um hurina hsi v, er sefur .

Um kvldi fr stlkan a sofa; dreymdi hana a unnusti sinn kmi gluggann og mlti: Illa gjrir , a loka hurinni fyrir mr; er n svo komi, a g m eigi framar til n koma, en ar e svo er, vildi g vera draumamaur inn.

San kva hann vsu essa:

Vr hfum fengi sng sj
sviptir llu grandi;
hfum himni r
hstan gu prsandi.

Fr hann san burt. En stlkan vaknai. Var hn svo , a hn hljp t, og tlai a fyrirfara sr. En sumt flk var eigi til sngur gengi, og ni a henni. Var stlkan svo jafng aftur, og vitjai maur hennar aldrei san.


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Ekki er lengur hgt a skrifa athugasemdir vi frsluna, ar sem tmamrk athugasemdir eru liin.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband